((رای دادن ))در درجه اول اهمیت قرار دارد ، دلیلش را دیگر همه می دانند . اما این که به چه کسی رای دهیم ، مورد توافق همه نیست ، این تفاوت نگاه ها یک دلیل شاخص دارد ، درست است که هر کس ملاک ها و معیار های متفاوتی برای انتخاب رییس جمهورکشور دارد . اما شاخص ترین دلیل آن ، متفاوت از واقعیت است .  درک واقعیت، نه اینکه لوزمااز چه زاویه ای به واقعیت بنگریم ، بلکه این که با نگریستن به واقعیت ، چقدر آن را درک کنیم و به دنبال آن ، قوه تحصیل و تحلیل داشته باشیم ، مهم و تعیین کننده خواهد بود . .                                    این که نیازهای کشور چیست را همه می دانیم ، اینکه در عین پایبندی به اصول نیز به دنبال تغییر هستیم را همه معتقدین به نظام نوعی باور دارند . شکاف ها آن جایی خود را نشان می دهند که به مرحله تعیین مصداق برسیم  .  تورم بالا، بیکاری ، گرانی - پایین آمدن ارزش پول ملی ، اعتیاد ،ناهنجاری های جامعه - بی ثباتی ها در همه زمینه ها ، نداشتن توانایی نظارت به امور . وتحریم ها و .............. ثابت کرد که جریان حاکم هشت سال گذشته ایران اسلامی قادر به اداره کشور به نحو احسن نیستند . هنوز هم نامزدهای جریان مزبور را می بینید که هیچ برنامه ی خاصی برای اداره کشور نداشته و ندارند . با حاشیه سازی و با وانمود کردن اینکه ((من آن نیستم))می خواهند آرای مردم غافلگیر شده در تورم و گرانی را از آن خود کنند .                 این مردم هستند که با آگاهی از همه امور و تجربه چهار سال سختی و نگرانی از اینکه آینده چه خواهد شد ، تصمیم می گیرند به کسی رای بدهندکه به سرنوشت مردم و فرزندان آنها اهمیتی قایلند ، به ((ثبات ))می اندیشند ، و تغییر را سر لوحه ی برنامه های خود قرار داده آست .           انشا ءالله